χρόνια σου πολλά μικρέ μου εαυτέ η επίμονη σου με κρατάει εδώ!!!

ένα παλιό απόφθεγμα δικό μου που θα συνεχίζεται χρόνια με τα χρόνια....


Όλη μου την ζωή χμ ποια ζωή,
        θα πει κάποιος όταν είσαι 33 κι όμως μεγάλωσα,
τι έχουν οι αριθμοί , ναι έζησα πράγματα πόνεσα,
            γέλασα κι ας ήμουν 15 ,16, 17, 18 όλοι η ζωή πέρασε χωρίς να το καταλάβω
Και κάποτε γίνεσαι 20 ,21, 22 τι λες τώρα μεγάλωσες και τι έμαθες να λες ,
     είμαι 24 25 26 και τι μ αυτό, όλοι σου εύχονται χρόνια πολλά, χρόνια καλά, να γίνεις άξια με άσπρα μαλλιά.
 Και πλέον φωνάζεις δυνατά είμαι 27 ,28 ,29, 30 χρόνια είναι αυτά ,
όλοι φώναξαν μεγάλωσε πια.
 Κι εγώ θα λέω 31 είμαι και δεν κλαίω
      32 έφτασα και λέω έχω κάνει κάτι στην ζωή μου και χαίρομαι για αυτό έχω δύναμη μεγάλη πιστεύω και προχωρώ

και λέω ξανά 33 χρόνια έφτασα σταυρώστε με για αυτό λυπάμαι κάποιους που μετράν με αριθμούς την ηλικία κι όχι με σημάδια ζωής!!!!

όποιας ζωής κι αν είναι ....  άπλα λυπάμαι 



      miracle

ταξίδι μακρινό στην ενδοχώρα!!!

miracle

1998 πόσο πολύ το ήθελα το ταξίδι αυτό 2013 με ραγισμένα φτερά ραγισμένη καρδιά κάνω το βήμα αυτό έκανα το μικρο θα κάνω μεγαλύτερο θα ανοίξω τα φτερά κι ας κοπούν εγώ δεν θα πέσω πότε
βαστώ γερά
όσο κι αν αφήνω πίσω τα παλιά όσο κι αν μου λείπουν η δίκη μου.......πάτα γκάζι μόνο γκάζι τέρμα γκάζι

ανεκπλήρωτος έρωτας

Ο ανεκπλήρωτος έρωτας αφήνει ένα μόνιμο ερωτηματικό στην ψυχή…
 τι θα είχε συμβεί άραγε αν… κι αυτό το αν καίει για μέρες, μήνες, χρόνια… ίσως και πάντα.

 Για αυτό και ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι τόσο σιωπηλός και τόσο ηχηρός ταυτόχρονα, αφήνοντας χαρακιές και σημάδια στην καρδιά.
 Σαν με μελάνι, κάποια πράγματα μένουν ανεξίτηλα γραμμένα μέσα μας, όπως μια αγάπη για κάποιον που δεν ειπώθηκε ποτέ, ένας έρωτας που έκαιγε αλλά δεν μας παρέδωσε ποτέ στη λαίλαπά του.
 Και μετά από όλα αυτά, ακόμα και αν ο έρωτας ο ανεκπλήρωτος υποχωρήσει, πάντα θα υπάρχει μια τρυφερότητα, μια αδυναμία, που θα κάνει πάντα την καρδιά σου να φτερουγίζει και τον κόμπο στο λαιμό να σφίγγει στο άκουσμα του ονόματος εκείνου του ανεκπλήρωτου.
 Τα απωθημένα ζουν με την ένταση μιας μνήμης που δεν υπάρχει, μιας ανάμνησης που πήγε να δημιουργηθεί αλλά που τελικά δε γεννήθηκε ποτέ.
  Βασανιστικός και πάντα παρών, εξαντλητικός μπορεί να πάρει τελικά πολλές μορφές και να κάνει τη ζωή σου να σταματά κάθε φορά που εμφανίζεται και πάλι η αιτία μπροστά σου.
 Σαν μια φωτιά που σιγοκαίει τη νύχτα και με το πρώτο φύσημα του ανέμου μπορεί να γίνει πυρκαγιά και να κατακάψει τα πάντα.


  Miracle 2013

πέτρα ψαλίδι χαρτί

Είναι πέτρα σαν τη καρδιά μου τη πληγωμένη
που κάτι να την μαλακώσει ανυπόμονα περιμένει
Είναι ψαλίδι σαν τη χαρά που κόπηκε στη μέση
μα ακόμα ονειρεύομαι και ας μην τους αρέσει
Είναι μολύβι σ’αυτό που το μυαλό μου βρίσκει διέξοδο 
επάνω στο χαρτί έτσι ώστε να μη τρελαθεί
Κυρίες και κύριοι αυτή είναι όλη μου η ζωή. 
Είναι πέτρα, ψαλίδι, μολύβι, χαρτί.

Πέτρα,δεν είναι ότι γίνομαι μεμψίμοιρος 
απλά γίνομαι ψίθυρος και μόνος μου μιλώ στον εαυτό μου
Θέλω μονάχα μια τζούρα ελπίδας 
και ας περάσω στα ψιλά γράμματα κάποιας σελίδας.
Μα τι να πω; Ξέρω πως τα προγνωστικά 
μου δίνουν πιθανότητες λιγότερες του 1%
Κάποτε τα τα αγνόησα και πάνω του γαντζώθηκα. 
Και ξέρεις τι κατάφερα; Απλά πληγώθηκα.
Και από τότε νιώθω να `μαι καταγής 
δίχως κουράγιο να σταθώ και για να είμαι ειλικρινής
πρώτα νιώσε πως πονάω, μετά έλα να μου πεις 
πως η καρδιά είναι μονάχα ένας μυς
Γι’ αυτό την έκανα πέτρινη και σκληρή 
κι ας τη διαβρώνει κάθε ένα μου δάκρυ 
κάθε ανύποπτη στιγμή,σε κάθε βήμα
και παίρνω στον λαιμό μου το κρίμα 
γιατί έτσι νιώθω είτε είναι είτε όχι λόγου σχήμα

Είναι πέτρα σαν τη καρδιά μου τη πληγωμένη
που κάτι να την μαλακώσει ανυπόμονα περιμένει
Είναι ψαλίδι σαν τη χαρά που κόπηκε στη μέση
μα ακόμα ονειρεύομαι και ας μην τους αρέσει
Είναι μολύβι σ’ αυτό που το μυαλό μου βρίσκει διέξοδο 
επάνω στο χαρτί έτσι ώστε να μη τρελαθεί
Κυρίες και κύριοι αυτή είναι όλη μου η ζωή. 
Είναι πέτρα, ψαλίδι, μολύβι, χαρτί.

Ψαλίδι,αυτό ίσως να το `νιωσες ήδη.
Είμαι λουκέτο που δε ταίριαξε κανένα αντικλείδι.
Ξέρεις τι; Έλα και τη χαρά στη μέση κόψε 
κι ας ζήτησε τ’ αντίθετο ο Κριτής το απόψε.
Να σου το θέσω αλλιώς αφού ούτως ή άλλος θα πονέσω 
έλα και κάν’ το γρήγορα να γίνει μια κι έξω.
Κι αν δεν αντέξω τουλάχιστον θά `χω να με παινέψω 
πως το παιχνιδάκι σου μονάχος θέλησα να παίξω
Έτσι είμαι,σφυρηλατήθηκα από συμβάντα 
και ότι όμορφο έχω μου το γκρεμίζουνε πάντα.
Μα δε κακίζω θλιμμένες μελωδίες σφυρίζω
και ότι κάπου κάπως κάποιος θα τις ακούσει ελπίζω.
Κι ας είναι η χαρά και τα όνειρα μου κομμένα στη μέση 
ακόμα ονειρεύομαι και ας μη τους αρέσει.
Γιατί δεν υπολόγισαν ότι ακόμα κι έτσι 
έχω το μισό μου όνειρο για να με ταξιδέψει.

Είναι πέτρα σαν τη καρδιά μου τη πληγωμένη
που κάτι να την μαλακώσει ανυπόμονα περιμένει
Είναι ψαλίδι σαν τη χαρά που κόπηκε στη μέση
μα ακόμα ονειρεύομαι και ας μην τους αρέσει
Είναι μολύβι σ’ αυτό που το μυαλό μου βρίσκει διέξοδο 
επάνω στο χαρτί έτσι ώστε να μη τρελαθεί
Κυρίες και κύριοι αυτή είναι όλη μου η ζωή. 
Είναι πέτρα, ψαλίδι, μολύβι, χαρτί.

Μολύβι,δεν ήταν μια τρέλα πάνω στην ήβη. 
Ήταν διέξοδο τις ώρες που ένιωθα να μου στρίβει.
Και χαρτί εκεί που ξεδιπλώνω τη ψυχή μου 
κι αν το ένιωσες ως τώρα έχεις γίνει η έμπνευσή μου.
Τη στιγμή αυτή που γράφω και ξανά παιδί με πλάθω 
γιατί ο κόσμος των ενήλικων με έκανε να μάθω
πως δε σ’ αγαπά κανείς αν δε του εξυπηρετείς 
μια τουλάχιστον ανάγκη κι ας μη μπορείς να την δεις.
Μα τι να κάνεις; Είναι κέρμα το στρίβεις κερδίζεις χάνεις.
Κοίτα μόνο το ταξίδι όσο μπορείς να απολαμβάνεις.
Βρες σανίδα και γαντζώσου μη κολυμπάς στην ελπίδα 
θα πνιγείς και σου το λέω με τα μάτια μου το είδα.
Εγώ βρήκα το μολύβι για να επιπλέω
και χαρτί σαν τον Σεβάχ τις ιστορίες μου να λέω.
Είτε είναι αληθινές είτε θα `θελα να είναι 
άκουσέ τες και άμα σ’ εκφράζουν δίπλα μου μείνε.

Είναι πέτρα σαν τη καρδιά μου τη πληγωμένη
που κάτι να την μαλακώσει ανυπόμονα περιμένει
Είναι ψαλίδι σαν τη χαρά που κόπηκε στη μέση
μα ακόμα ονειρεύομαι και ας μην τους αρέσει
Είναι μολύβι σ’ αυτό που το μυαλό μου βρίσκει διέξοδο 
επάνω στο χαρτί έτσι ώστε να μη τρελαθεί
Κυρίες και κύριοι αυτή είναι όλη μου η ζωή. 
Είναι πέτρα, ψαλίδι, μολύβι, χαρτί.

miracle

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ αν και φεύγει μια μέρα και έρχεται μια καινούργια με πολύ μεγάλο φορτίο μαζί της ένα χρόνο ολόκληρο ξανά από την αρχή είναι στο χέρι μας να το κάνουμε καλύτερο να μάθουμε να αγαπάμε ,να κατανοούμε να υποστηρίζουμε να συμβιβαζόμαστε να νοιαζόμαστε ,να ελπίζουμε να ονειρευόμαστε να συχωρούμε να ήμαστε ειλικρινείς, ευγνώμονες για όλα τα καλά και τα κακά της ζωής αυτής. ένα καλό 2013 για όλους κυρίως για τα παιδιά του κόσμου όλου!!!! 

miracle

ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΩ ΤΙΠΟΤΑ...ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ...ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ!!!!!!! photo great it by Despina

Φως στην άκρη του τούνελ - Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός. δεν φοβάμαι το σκοτάδι δεν φοβάμαι να ζήσω τον κίνδυνο κι όταν τα τρένα θα έρθουν εγώ στο τέλος θα είμαι εκεί να τα κοιτάω!!!!!                    

και ναι φωνάζω                                ΑΥΤΗ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ
                                                                                 Ι
                                                                                   Μ
                                                                                      Α
                                                                                         Ι
                                                                                           ΕΔΩ.........

miracle

Όλη μου την ζωή χμ ποια ζωή, θα πει κάποιος όταν είσαι 31 κι όμως μεγάλωσα, τι έχουν οι αριθμοί , ναι έζησα πράγματα πόνεσα, γέλασα κι ας ήμουν 15 ,16, 17 όλοι η ζωή πέρασε χωρίς να το καταλάβεις.

Και κάποτε γίνεσαι 20 ,21, 22 τι λες τώρα μεγάλωσες και τι έμαθες να λες , είμαι 24 25 26 και τι μ αυτό, όλοι σου εύχονται χρόνια πολλά, χρόνια καλά, να γίνεις άξια με άσπρα μαλλιά.

Και πλέον φωνάζεις δυνατά είμαι 27 ,28 ,29, 30 χρόνια είναι αυτά , όλοι φώναξαν μεγάλωσε πια.

Κι εγώ θα λέω 31 είμαι και δεν κλαίω λυπάμαι κάποιους που μετράν με αριθμούς την ηλικία κι  όχι με σημάδια ζωής!!!!  

Χρόνια που δεν έζησα ελάτε ξανά…..